Η Μοναχή και η μαθήτριά της

Όταν καταστράφηκε το μοναστήρι, οι επιζώντες έπρεπε να χωριστούν, προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη. Ο Master Chi Sim έκρυψε την ταυτότητά του και άρχισε να εργάζεται ως σεφ σε μία «κόκκινη βάρκα». «Κόκκινες βάρκες» ονομάζονταν οι βάρκες μεταφοράς των ομάδων της όπερας, επειδή ήταν συνήθως βαμμένες με κόκκινο χρώμα και ήταν διακοσμημένες με πολύχρωμες σημαίες.

Η μοναχή Ng Mui εγκαταστάθηκε στο ναό του White Crane (άσπρος γερανός) στο βουνό Tai Leung, όπου ήταν σε θέση να συνεχίσει να εξασκείται στις πολεμικές τέχνες της. Στο γειτονικό χωριό, συνάντησε ένα κορίτσι που ονομάζονταν Yim Wing Tsjun και τον πατέρα της, Yim Lee, οι οποίοι πωλούσαν tofu στην αγορά του χωριού. Και οι δύο τους έπρεπε να φύγουν μακριά από το σπίτι τους στην επαρχία Kwantung, λόγω του κινδύνου από τη συμμετοχή του πατέρα σε μια δικαστική υπόθεση (προφανώς ήταν αθώος).

Σύμφωνα με το μύθο, το στυλ οφείλει το όνομά του στο κορίτσι Yim Wing Tsjun.

 Η νεαρή Yim Wing Tsjun προσέλκυσε την προσοχή ενός πολύ γνωστού ταραξία στο χωριό, που ονομαζόταν Wong, ο οποίος της έκανε πρόταση, παρόλο που η ίδια είχε ήδη δώσει υπόσχεση από την παιδική της ηλικία στον έμπορο αλατιού Leung Bok Chau, από την επαρχία Fujian. Ο Wong έστειλε κάποιον να της δώσει ένα τελεσίγραφο και απείλησε αυτήν και τον πατέρα με τη βία, αν δεν υπακούσουν. 

Όντας τακτική πελάτισσα τους, η Ng Mui είχε παρατηρήσει ότι ήταν πολύ ανήσυχοι και μια μέρα η Yim Wing Tsjun της εξομολογήθηκε το πρόβλημά της με τον Wong.

 Εκείνη αποφάσισε να τους βοηθήσει, αλλά επειδή δεν μπορούσε να αποκαλύψει την ταυτότητά της προκαλώντας το Wong σε μονομαχία, έκανε την Yim Wing Tsjun μαθήτριά της. 

Σε διάστημα μόλις τριών ετών και μέσα από ιδιωτικά μαθήματα, η Yim Wing Tsjun κατάφερε να ολοκληρώσει το νέο στυλ πολεμικών τεχνών και έφυγε από το ναό του λευκού γερανού, για να επιστρέψει στον πατέρα της. Όταν επέστρεψε, ο Wong την απείλησε και πάλι, αλλά αυτή τη φορά, η Yim Wing Tsjun τον προκάλεσε σε δημόσια μάχη.

Ήταν τόσο σίγουρος για τη νίκη και έμεινε κατάπληκτος και απογοητευμένος, καθώς η Yim Wing Tsjun τον έβαλε κάτω στο έδαφος αμέσως. H Yim Wing Tsjun, στα χρόνια που ακολούθησαν συνέχισε τις σπουδές της με τη master Ng Mui και αργότερα παντρεύτηκε τον Leung Bok Chau. Εργάστηκε για τη βελτίωση και την απλούστευση των βασικών αρχών της τέχνης. Λόγω της συμμετοχής της στο συγκεκριμένο στυλ, αν και ήταν η Ng Mui αυτή που το δημιούργησε, η Yim Wing Tsjun έδωσε το όνομά της στο σύστημα.

 Μετά από σημαντικές βελτιώσεις που έγιναν στο στυλ, η Yim Wing Tsjun το δίδαξε στο σύζυγό της. 

Ο Leung Bok Chau είχε προηγούμενη εμπειρία από διάφορες πολεμικές τέχνες, οπότε ήταν εύκολο για εκείνον να μάθει το νέο στυλ. Ήταν πολύ εντυπωσιασμένος από τις δεξιότητες και τις γνώσεις της γυναίκας του και έμαθε το στυλ γρήγορα, αλλά με προσοχή. 

Επίσης, ο Leung Bok Chau παρέδωσε το στυλ στο θείο του, Leung Lan Kwai. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία σχετικά με τη συνεισφορά του Leung Lan Kwai στο στυλ. 

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ήταν πιθανά ένας λόγιος από το Guangzhou, άλλοι τον περιγράφουν ως ένα χειροπρακτικό από την Foshan ή την Zhaoging.

Ο Leung Lan Kwai έφερε το στυλ στις βάρκες θεάτρου. Θεωρείται ότι ήταν είτε μέρος του πληρώματος ή απλά ένας καλός φίλος των πολλών ηθοποιών. Δυστυχώς υπάρχουν ελάχιστες αναφορές στο όνομά του, στις ιστορίες και τους μύθους της εκείνης της εποχής, γεγονός που καθιστά την ύπαρξή του πολύ αμφίβολη. 

Ο μύθος λέει ότι ο Leung Lan Kwai άρχισε να διδάσκει τον Wong Wah Bo και τον Leung Yee Tai, αλλά στην πραγματικότητα, ήταν ο Leung Bok Chau αυτός που πραγματικά τους δίδαξε.

Ο Wong Wah Bo εργάστηκε ως κωπηλάτης σε ένα από τα πλοία της όπερας. Ο μύθος αναφέρει ότι ήταν πολύ δυνατός και με πολύ καλή φυσική κατάσταση. Συναντήθηκε με τον ηθοποιό Leung Yee Tai στα πλοία, ο οποίος ήταν μέλος του πληρώματος της όπερας και πολύ συχνά έπαιζε γυναικείους ρόλους. Μία από τις μικροδουλειές του Leung σχετικά με το σκάφος ήταν να το απομακρύνει από την ακτή, χρησιμοποιώντας ένα μακρύ κοντάρι. Επίσης χρησιμοποιούσε το μακρύ κοντάρι του για τις πολεμικές τέχνες. Ο Wong ήταν γοητευμένος από τις δεξιότητες του συναδέλφου του και ο Leung Yee Tai θαύμαζε επίσης τον Wong. Έτσι αποφάσισαν να ανταλλάξουν γνώσεις. Ο Leung Yee Tai δίδαξε τον Wong Wah Bo το «Lok Dim Poon Kwun» (το μακρύ κοντάρι), και σε αντάλλαγμα διδάχτηκε τα «Bart Cham Τάο» (τα μαχαίρια πεταλούδα) και τη μάχη με άδεια χέρια (άοπλη μάχη). 

Μαζί εργάστηκαν για τη βελτίωση του στυλ, τροποποιώντας τις τεχνικές του μακριού κονταριού σύμφωνα με τις αρχές του Wing Tsjun, προκειμένου να γίνουν πιο αποτελεσματικές. 

Έτσι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, της λεγόμενης «κόκκινης περιόδου» (Red Junk Period), όπλα προστέθηκαν στο στυλ. Οι επόμενοι άνθρωποι που έμαθαν το στυλ των δύο masters, ήταν και αυτοί που το διέδωσαν από τις βάρκες, στη στεριά.

Ο γιατρός Leung Jan (1826-1901) ήταν ένα γιατρός βοτάνων και φαρμακοποιός. Κατάλαβε ότι τα μαλακά και τα σκληρά στοιχεία του Wing Tsjun χρειάζεται να συγκεντρωθούν και να λειτουργούν αρμονικά μεταξύ τους. Ξεκίνησε να εξασκείται στο Wing Tsjun με τα μέλη της όπερας το 1840. Η υπόθεση είναι ότι ενώ ο Leung Jan βρισκόταν στις «κόκκινες βάρκες», πήρε μαθήματα από τον Leung Yee Tai. Αυτό πιθανότατα να συνέβη μεταξύ του 1840 και 1850. 

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Leung Jan έπρεπε να φροντίσει το φαρμακείο του. Συνέχισε όμως τις σπουδές του στο Wing Tsjun υπό την καθοδήγηση του Wong Wa Bo. Ήταν σε αυτή την περίοδο, που ο ίδιος μαζί με τον Wong Wa Bo ανέπτυξαν τις τρεις φόρμες με άδεια χέρια, που είχαν σκοπό να βοηθήσουν στην παράδοση του στυλ. 

Ο Leung Jan κέρδισε τον τίτλο «Wing Tsjun Kung Fu Wong» ή αλλιώς «Ο βασιλιάς του Wing Tsjun Kung Fu», αφού είχε νικήσει σε πάνω από 300 προκλήσεις σε μονομαχία. Ήταν ο πρώτος που κέρδισε με το Wing Tsjun, αγωνιστές από διάφορες πολεμικές τέχνες.

Ο Chan Wa Shun, γνωστός και ως Wah «ο ανταλλάσων χρήματα» (1836-1909) είναι το επόμενο σημαντικό πρόσωπο για την καταγωγή του WT. Ήταν μαθητής του Dr. Leung Jan και σήμερα καλύτερα γνωστός ως ο δάσκαλος του Yip Man, ο οποίος με τη σειρά του είναι γνωστός ως ο δάσκαλος του Bruce Lee. Το κατάστημα του Chan (αλλαγής χρημάτων) ήταν ακριβώς δίπλα στο φαρμακείο του Leung Jan. Με την πάροδο των χρόνων, η επιχείρησή του άκμασε και απέκτησε μεγάλη περιουσία και επιρροή. Είχε κι αυτός κάποια εμπειρία στις πολεμικές τέχνες πριν αρχίσει την εκπαίδευσή του στο Wing Tsjun.

Εκείνη την εποχή, ο Leung Jan είχε μερικούς προσωπικούς μαθητές, συμπεριλαμβανομένων των γιων του, Leung Chun και Leung Bik και τον λεγόμενο «ξύλινο άντρα Wah». 

Ο Chan Wa Shun όχι μόνο έμαθε την πολεμική τέχνη από τον si-fu του, τον Dr. Leung Jan, αλλά επίσης έμαθε και την τέχνη της θεραπείας. Έτσι, έφτασε μέχρι το να κλείσει το κατάστημά του αλλαγής χρημάτων και να ανοίξει μία κλινική.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7